Ελληνικά 620 μ.χ.

Ελληνικά 620 μ.χ.

Ο Αυτοκράτωρ δεν μίλησε.
Έδειξε μόνο προς την Ανατολή
εκεί όπου γεννιέται το φως
κι η λέξη γίνεται πνοή.

Αρκούσε ένα νεύμα
στην πέτρα που έλαμπε,
στους θόλους που κράταγαν
μιαν ηχώ του Αιγαίου
μέσα στα ιερά σήμαντρα.

“Από εδώ και πέρα ελληνικά”
ψίθυρος που πέρασε
από την Κωνσταντινούπολη
ως τη Ρόδο, τη Μυτιλήνη,
κι ακόμη μακρύτερα.

Το ελληνικό ως φως,
ως άνεμος που περνά μέσα από κυπαρίσσια
και ανεβαίνει στ’ ασημένια εικονίσματα.

Η αυτοκρατορία μίλησε.
Και μιλώντας,
αναγνώρισε το πρόσωπό της
στη θάλασσα που γερνά.


(c) 2025 Δημήτρης Βραχιολάς