Οκτάωρο

Οκτάωρο

Τοποθετήθηκα οικειοθελώς σε τούτη τη γωνιά του γραφείου,
έτσι ώστε να έχω μιαν απόσταση ικανή
για να κρατήσει τα προσχήματα
και να περιορίσει όσο το δυνατόν
τις ανούσιες συναναστροφές.

Από τη θέση αυτή μπορώ ευδιακρίτως να βλέπω
- από την ανοικτή πόρτα -
το ρολόι του τοίχου
- ένα μαύρο πλαστικό με λευκούς δείκτες,
μάλλον φθηνής ασιατικής κατασκευής -
να μετρά ανελλιπώς μικρούς σύντομους θανάτους.

Αξιοθαύμαστο είναι
το πόσοι θάνατοι χωρούν σε ένα λεπτό της ώρας.
- Βάλτε με το νους σας σε μια ώρα της ημέρας
και σε μια ημέρα της εβδομάδας -.

Απ’ έξω άνθρωποι πηγαίνουν κι έρχονται
διεκπεραιώνοντας σημαντικές γι’ αυτούς,
ανάξιες λόγου όμως εργασίες.
Ξέρετε από εκείνες που αποφέρουν
κάποιο μικρό κέρδος και κάνουν τον κόσμο να γυρίζει.
Ας μην τα ξαναλέμε αυτά.

Ο καθένας κάνει τη δουλειά του
αθροίζοντας υπεραξίες,
αψηφώντας τα αναρίθμητα χρονικά ολοκαυτώματα
που μεταφράζονται σε ασήμαντα δεκαδικά ψηφία αριθμομηχανών.
Γεμίζουν και αδειάζουν, κατά τις τάσεις της αγοράς
εικονικούς λογαριασμούς με εικονικά τραπεζογραμμάτια.

Μέχρι τις πέντε ή τις έξι θα έχουμε τελειώσει τη δουλειά.
Ίσως και παραπάνω αν χρειαστεί.
Το χρέος μας θα το έχουμε κάνει και για σήμερα.
Αύριο πάλι θα οπλίσουμε τους δείκτες του μαύρου ρολογιού
και θα το αφήσουμε να εκτελεί ανελέητα το χρόνο μας.


(c) 2025 Δημήτρης Βραχιολάς