Περί του εφήμερου

Περί του εφήμερου

Δεν είναι κάθε τι που αγγίζουμε
φτιαγμένο να αντέχει.
Ούτε κάθε δεσμός να διαρκεί.
Η φύση δεν υπόσχεται συνέχεια.
Μόνο κύκλους.

Το νερό, όταν φυλακιστεί, σαπίζει.
Η φλόγα, όταν τη σκεπάσεις, σβήνει.
Η αγάπη, όταν δεν χωρά στην αλήθεια της,
λυγίζει.

Ό,τι είναι εφήμερο
δεν είναι λιγότερο αληθινό.
- Ούτε φθηνό. -
Μα γίνεται ψέμα
όταν του ζητήσεις να κρατήσει
πέρα από το χρόνο που του δόθηκε.

Φύγε ή άσε να φύγει.
Όχι από αδιαφορία,
αλλά από κατανόηση
ή καλοσύνη.

Ό,τι δεν μπορεί να σταθεί
πλάι σου χωρίς εξαναγκασμό,
δε σού ήταν σύντροφος.
Σου ήταν σκιά.

Να μάθεις να αποχαιρετάς χωρίς πίκρα,
να αγαπάς χωρίς ιδιοκτησία,
να ζεις χωρίς δεσμά.
Ίσως τότε ν’ αγγίξεις κείνη τη γαλήνη
που μοιάζει ελευθερία.


(c) 2025 Δημήτρης Βραχιολάς