Τα Πέντε Σώματα του Έρωτα

Τα Πέντε Σώματα του Έρωτα

1. Όραση
(Στο βλέμμα γεννιέται ο πρώτος ίλιγγος)

Σε είδα,
κι ο κόσμος συρρικνώθηκε.
Ένα φως σα φλόγα,
μια αντανάκλαση εσωτερικού σεισμού.
Ό,τι ήξερα για την ομορφιά
δεν ίσχυε πια.
Είχες διαγράψει τον ορισμό
και τον είχες γράψει από την αρχή,
με χρώματα που δεν υπάρχουν στον κόσμο.

2. Αφή
(Εκεί που τα σύνορα του σώματος γίνονται επιθυμία)

Το δέρμα μου ανασύρθηκε στη μνήμη σου
πριν το ακουμπήσεις.
Η απόσταση ανάμεσα σε δύο χέρια
γίνεται εύφλεκτη όσο σιμώνουν.
Όταν σε άγγιξα
δεν ένιωσα επιφάνεια·
ένιωσα ρίγος.
Σαν να διάβασα μια μυστική γλώσσα
που μόνο το σώμα γνωρίζει.

3. Όσφρηση
(Η μνήμη των πραγμάτων που δεν ειπώθηκαν)

Μύριζες όπως μυρίζουν τα όνειρα.
Δεν ήταν άρωμα, ήταν υπονοούμενο,
κάλεσμα αρχέγονο,
αυτό που η καρδιά αναγνωρίζει
πριν αντιληφθεί.
Μια μόνο ανάσα σου και ήξερα:
η επιθυμία έχει μυρωδιά συγκεκριμένη.
Δική σου.

4. Ακοή
(Ό,τι δεν είπε το στόμα, το πρόδωσε η σιωπή)

Δεν ήταν η φωνή σου,
ήταν το πώς έλεγες το όνομά μου.
Ένας ψίθυρος
που ήθελε να γνωρίζει
για μένα όσα εγώ δεν ήξερα.
Γελούσες,
κι οι τοίχοι άνθιζαν.
Κι όταν σωπαίναμε,
η σιγή σου είχε τόσες αποχρώσεις
όσες και οι λέξεις
που ποτέ δεν χρειάστηκε να πεις.

5. Γεύση
(Στο στόμα το ίχνος του ανείπωτου)

Τα χείλη σου,
όχι καρπός,
μα υπομονετικά καλλιεργημένο χώμα
που άνθιζε όταν τα πλησίαζα.
Η γεύση σου
ήταν αίσθηση και μνήμη.
Μια υπόσχεση του αιώνιου
στο στόμα της στιγμής.
Κάθε φιλί
ένας μικρός αφορισμός
του κόσμου που προϋπήρξε.


(c) 2025 Δημήτρης Βραχιολάς