Δωμάτιο

Δωμάτιο

Εκείνο το δωμάτιο στην άκρη του σπιτιού.
Κλειστό και κλειδωμένο.
Κουτιά με ξεχασμένα παιχνίδια
που εδώ και χρόνια λαχταρούν ένα παιδί.
Μισοσπασμένη μια καρέκλα,
μονάχη της μαλώνει τη σκόνη,
παραπονιέται στο πάτωμα
που δεν της χαρίζει ένα ακόμα τρίξιμο.
Μα εκείνο πια δεν αποκρίνεται.
Έπαψε να ελπίζει σε πατημασιές.
Κι η κλειδαριά μάταια πλέον
περιμένει το κλειδί της
να γυρίσει ένα τελευταίο αντίο.


(c) Δημήτρης Βραχιολάς