Που Τελειώνει ο Ουρανός

Που Τελειώνει ο Ουρανός

Είπαν - με στόμφο ειδικού και γνώση -
πως πέρα από την τελευταία κορυφή,
εκεί που η θάλασσα στερεύει,
εκεί τελειώνει ο ουρανός.

Μα εγώ τον είδα μια νυχτιά στη Δαμασκό,
να σέρνεται στα κεραμίδια χαμηλά,
να κρυφοπαίζει στα μάτια των παιδιών 
χωρίς ανάγκη από τελειωμούς.

Τον είδα ακόμη και σε σπίτια ταπεινά,
καθώς το φως περνούσε απ’ το παντζούρι,
και σκόρπιζε - μικρές, αθέλητες ελπίδες.

Όσοι τον μέτρησαν με τους διαβήτες,
όσοι τον είπαν με λόγια ωραία,
- το δίχως άλλο τα ωραία λόγια πάντα βοηθούν -
τον είδαν σαν κάδρο ή σαν τροχιά
που έπρεπε οπωσδήποτε να κλείσει.

Τον βρήκα εκεί όπου οι άνθρωποι
λησμονούνε να κοιτάξουν.
Στα απλά, στα καθημερινά, και σκέφτηκα 
- δίχως βεβαιότητα, όπως πάντα -
πως ίσως ο ουρανός τελειώνει,
όχι στην αναζήτηση, όπως πολλοί νομίζουν,
μα όταν τα μάτια της ψυχής,
στρέφουν το βλέμμα τους αλλού.


(c) 2025 Δημήτρης Βραχιολάς