Τα Παιδιά του Ασανσέρ - Εκείνος που Βγήκε

Τα Παιδιά του Ασανσέρ - Εκείνος που Βγήκε

Δεν ήξερα πού πάω.
Το φως στο διάδρομο τρεμόπαιζε.
Το χερούλι ήτανε κρύο,
και σκουριασμένο.

Δεν υπήρχε πινακίδα “Έξοδος”.
Μάλλον κάποιος την έκλεψε.
Κάτι ψίχουλα στο πάτωμα
και μια μυρωδιά σαν παλιό σχολείο.

Πίσω μου άκουγα τη μηχανή να ανεβοκατεβαίνει.
Κάποιος φώναξε:
“Γύρνα πίσω, είναι καλύτερα όταν κινείται.
Που πας;”

Αλλά είχα κουραστεί να κινούμαι χωρίς να φτάνω.

Πέρασα έναν τοίχο με αφίσες.
“ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΑΣΑΝΣΕΡ”
“ΜΗΝ ΑΓΓΙΖΕΤΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ - ΕΙΝΑΙ ΕΥΘΡΑΥΣΤΗ”

Στον τοίχο είχαν γράψει με μαρκαδόρο:
"Τα κουμπιά δεν είναι προορισμοί."
Και λίγο πιο κάτω:
"Η πόρτα ανοίγει μόνο από μέσα."

Δεν βγήκα αμέσως.
Μόνο έκανα ένα βήμα.
Μετά άλλο ένα.

Τώρα δεν έχει μουσική.
Ούτε αριθμούς που αλλάζουν.
Και κάτι σαν αέρα
που δεν περνάει από φίλτρο.

Μεταβολή.


(c) 2025 Δημήτρης Βραχιολάς