Γράμμα Προς τη Μητέρα

Γράμμα Προς τη Μητέρα
(Στο στρατόπεδο, λίγο πριν τη μάχη.)

Μητέρα,
ο ήλιος χάραξε πάνω στις σκηνές μας,
μα το φως δεν ζεσταίνει πια˙
αποκαλύπτει μόνον το χώμα
όπου θα πέσουν οι επόμενοι.

Πολεμώ, μητέρα, μα δεν ξέρω ποιόν.
Ένας εχθρός που πρόσωπο δεν έχει,
ούτε όνομα, ούτε φωνή˙
μόνον σκοτώνει, όπως κι εμείς.

Οι διαταγές έρχονται με σφραγίδες·
που δεν γνωρίζω ποιο χέρι τις υπέγραψε,
ούτε γιατί.
Μονάχα λένε “προχώρα”,
“υπάκουε” λένε,
“πέσε αν χρειαστεί”.

Μου ζητούν τη ζωή μου, μητέρα.
Τη μόνη μου, τη μία.
Μου τη ζητούν,
για μια πατρίδα που ποτέ δεν με κάλεσε
παρά μονάχα να πληρώσω,
να σωπάσω, να φοβηθώ.

Μην κλαις, Μητέρα.
Δεν είμαι πια παιδί,
μα δεν έγινα και άνδρας όπως ονειρεύτηκες.
Έγινα σιωπή, εντολή, βήμα και παρέλαση.

Κι αν πέσω αύριο,
γράψε στον τάφο μου μόνο αυτό:
“Έπεσε υπάκουος. Μα όχι ήρωας.”

Με αγάπη,
ο γιός σου.


(c) 2025 Δημήτρης Βραχιολάς