Άσβεστον Φως

Άσβεστον Φως

Σε τούτο το δωμάτιο γεννήθηκα.
Σε τούτο το δωμάτιο όπου το φως δεν έσβησε ποτέ.
Ένα σταθερό, ατελείωτο, ανεξάντλητο φως.
Κι έζησα τη ζωή μου δίχως αυγή ή δειλινό.

Δεν επιθύμησα μεγάλες εξόδους·
ουδέ πλανήθηκα σε πόλεις ή σε θορύβους μαγικούς.
Δε γεύτηκα ηδονές εξωτικές.
Τις αναμνήσεις μου ελόγιζα, ένα συμπίλημα από φώτα.

Μα ήθελα μονάχα μια φορά
να δοκιμάσω το βάθος της σιωπής,
τη γλυκύτητα του σκοταδιού
που υπόσχεται αναπαμό.

Πόσες φορές το μέτρησα τούτο το δωμάτιο!
Κάθε γωνία, κάθε ρωγμή, κάθε ψεγάδι του έμαθα.
Και κάθε λίγο, αναθαρρούσα πως τούτη τη φορά,
ο διακόπτης θα βρισκόταν μπρος μου.

Ματαίως έψαχνα ο αφελής.
Στο τέλος έμαθα απλώς να ανοιγοκλείνω
αργά τα βλέφαρά μου και να φαντάζομαι
τη γλυκιά λύτρωση της νύχτας.


(c) 2025 Δημήτρης Βραχιολάς