Διάλογος στην Αίθουσα των Σκιών

 Διάλογος στην Αίθουσα των Σκιών

Ιπποκράτης
Ποιος σε δίδαξε να λες εαυτόν ιατρό,
όταν η φλέβα σου ρίγος δεν ένιωσε μπροστά στον πόνο;

Μένγκελε
Τη γνώση υπηρέτησα.
Κι αν έτρεξε αίμα, ήταν το αντίτιμο.

Ιπποκράτης
Ποιον όρκο ορκίστηκες;
Τι θεούς επικαλέστηκες όταν οι σιαγόνες των παιδιών
σπάραζαν στον πόνο;

Μένγκελε
Τον άνθρωπο εξερεύνησα.
Μηχανή, ιστό, αντίδραση.
Όχι ψυχή

Ιπποκράτης
Η ψυχή είναι το πρώτο σου όργανο.
Χωρίς αυτήν, το νυστέρι σου κόβει μόνον σάρκα, όχι την ασθένεια.

Μένγκελε
Εσύ μίλησες για ισορροπία.
Εγώ την αναζήτησα σε ακραία συνθήκη.

Ιπποκράτης
Η ισορροπία δεν είναι πείραμα.
Είναι το χέρι που αγγίζει με σεβασμό.
Είναι πράξις που δεν σβήνει την αξιοπρέπεια του ασθενούς.

Μένγκελε
Το μέλλον απαιτεί θυσίες.

Ιπποκράτης
Το μέλλον δεν θα σε θυμάται ως ιατρό.
Θα σε μνημονεύει ως παράνοια.

Μένγκελε
Κι αν τα γραμμένα που έμειναν είναι δικά μου;

Ιπποκράτης
Ακόμη κι ο εφιάλτης
γράφεται με γράμματα.

Μα δεν γίνεται όραμα.


(c) Δημήτρης Βραχιολάς