Πίσω Ξανά

Πίσω Ξανά

Δεν προχώρησε·
ή, μάλλον, δεν προχώρησε πολύ.
Κάμποσα βήματα, ὡς συνήθως·
με προσοχή, με κάποια προσδοκία,
χωρίς να δίνει την εντύπωση πως ελπίζει υπερβολικά.
Αλλά προχώρησε.

Ύστερα, ήλθαν κάτι φωνές
- όχι δυνατές -
όμως αρκετές.
Και κάτι που του θύμισε
πώς μοιάζει ο ενδοιασμός.

Κι εκείνον τον δρόμο,
τον μεσαίο,
τον είχε ξαναδεί.

Δε χρειάστηκε μεγάλη σκέψη.
Το έκρινε λογικότερο,
και σχεδόν αθόρυβα
επέστρεψε.

Δον ήταν φόβος.
- ποτέ του δεν είχε την παραδοχή αυτή -
Ούτε δειλία,
ούτε αδυναμία.

Ήταν, όπως το είπε κάποτε,
μια στιγμιαία,
πρακτική αποτίμησις·
να μη χαθεί κι εκείνο το λίγο που διατηρούσε
ανεπέμβλητο.

Κι έτσι, πίσω ξανά.
Στο δωμάτιο,
στους γνωστούς ήχους,
στους ήρεμους καθρέφτες.

Δεν ήταν ακριβώς ήττα.
Μα έτσι έμοιαζε.

Και το χειρότερο;
Το ήξερε.


(c) 2025 Δημητρης Βραχιολάς