Δεν υπάρχουν τα
Κύθηρα (Μανώλη)
Κοίταξα τον πίνακα.
- Σπουδαίος πίνακας, του Βατώ. -
Όλοι χαμογελούσαν.
Ο ουρανός ήξερε τον ρόλο του.
Η θάλασσα ήσυχη σαν επιβράβευση
και το νησί εκεί
προσβάσιμο.
Κι εγώ
με τη ζωή στα χέρια μου,
ένα φάκελο που δεν άνοιξα ποτέ.
Δεν υπάρχουν τα
Κύθηρα.
Ή αν υπάρχουν,
εγώ έφυγα νωρίς.
Ή πολύ αργά.
Ή περίμενα κάποιον
να μου δώσει εισιτήριο.
Και τώρα
ούτε καράβι,
ούτε μουσική.
Μόνο εγώ
και ένα “αν”
που τρίζει μέσα μου
σαν ξύλινο δάπεδο.
Όλα έγιναν.
Απλά όχι για μένα.
Έζησα στο περίπου,
περιμένοντας ένα σήμα
που δεν στάλθηκε.
- Δεν υπάρχουν τα Κύθηρα, Μανώλη.
Μόνο κάτι τοπία στο μυαλό μου,
που κι αυτά ξεθωριάζουν
όσο δεν τα πλησιάζω.
(c) 2025 Δημήτρης Βταχιολάς
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου